ALLAH VE ASKER
İLHAN ÇİLOĞLU
1957 yılında Cezayir’de savaş alanlarını gezerken beyaz sakallı yaşlı bir cezayirli , kolumdaki ayyıldızı görerek « Tunuslu musun » diye sordu. « Hayır Türk Subayıyım » kolumdan tuttu beni bir sandalyeye oturttu yüzümü uzun uzun inceledi ve « Muslüman mısın » diye sordu dedim. Şaşırdım. Türk Hristiyan var mı diye sordum, utandı Mustafa Kemal dini kaldırmış diyorlar dedi. O zaman 12 yıl cepheden cepheye koşan dayılarımdan bana en kıymetli miras olan Kur’an-ı çıkardım ve birkaç sure okudum. Adamın gözleri doldu. Düşündü ve birden « Mustafa Kemal Peçeyi nasıl kaldırdı » diye sordu. Kanın çıkartmadı. Kadınlarımız ona inandılar ve peçeyi attılar dedim. İhtiyar Cezayirli göğüs geçirdi ve biz yapamadık dedi.
Ben Allahı olmayan ahlaksız ya da dinsiz bir Türk Askeri görmedim. Biz Askerler Allahımıza inanarak dua ederek yaşar ve savaşırız.
Allahsız Avrupa güneydoğuda şehit düşen askerlerimize de saldırıyor.
Allah ve Asker, bizim şiirimizin, edebiyatımızın, musikimizin kutsal konusudur.
Büyük şair Mehmet Akif Çanakkale Şehitlerine şiirinde ne diyor?
Ey bu topraklar için toprağa düşmüş asker
Gökten ecdat inerken, öpse o pak alnı değer.
Ordu milletlerin en çok dövüşen, en sarpı
Adamış sevgili Allah'ına bir böyle yap..
Bir neferdir, bu zafer mabedinin mimarı
Türk genci, Türk çocuğu! Çanakkale ya da Sakarya'ya uğrarsan Necmettin Halil'in Bir Yolcuya şiirinden bu beyti oku!..
Bu ıssız, gölgesiz yolun sonunda,
Gördüğün bu tümsek Anadolu'nda,
İstiklal uğrunda, namus yolunda,
Can veren Mehmet'in yattığı yerdir.
