“Kim söyleyebilir papatya papatya açılmayacağımızı, kim?/
Haydi, şimdi gözlerini kapa, ince bir martı sesine doğru.../
Açma gözlerini, şu an dikenleri arkanda bırakıyorsun./
Sakın, açma gözlerini dünyaya;/
çünkü sen şimdilerde adı olmayan bir tarifsizliğin üzerindesin!”
