BİR ADAM YATIYOR COĞRAFYAMDA
Bende olmayan, sende saklı bir sızı var;
Aklın mezarında can çekişen yorgun hayaller.
Benliğin kuytularında gizlenen o sırlar,
Suskun kelimelerde büyürken dillenir;
Karanlığın avucunda,
Yitik bir yıldızın hesabını tutar.
Bitmedi alışkanlıklar, yangın izleri avucumda;
Çocuksu bir sırdaşa fısıldadığım o kadim gece...
Gizemli ay geçitlerinde yankılanan heceler
Ve bütünün hüznüne vururken şükran,
Ufak tefek anılar dizilirken her pusuya,
Kendi içimde, zamana kurşun sıkıyorum yavaşça.
Söylediğin her söze kandım kanal diplerinde;
Heyhat!
Çocukluk arkadaşım, koca bir hiçmişsin meğer.
Yalnızlığımın gölgesinde bir Janus ikonisi gibi karanlık,
Çığlıkları duvar diplerinde, sessizliğe kefen biçiyor.
