Bir Asır, Bir Metin, Bir Çocuk; çocukluğu gelişimsel bir evre olmanın ötesinde, insanın dünyayı anlamlandırma biçimlerinin erken ve görünür bir alanı olarak ele alan disiplinler arası bir çalışmadır. Kitap, Robert Eugène Gaupp’un Psychologie des Kindes adlı eserinin Mustafa Rahmi tarafından 1923 yılında Osmanlı Türkçesiyle telif-tercüme yoluyla oluşturulan Çocuk Ruhiyatı metnini tarihsel ve metinsel bağlamı içinde ele alarak günümüz okuruna kazandırır. Bu aktarım, metni yalnızca erişilebilir kılmayı değil; çocuk, ruh ve terbiye kavrayışlarının bir asır boyunca taşıdığı kavramsal süreklilikleri ve dönüşümleri görünür hâle getirmeyi amaçlamaktadır. Çalışmanın ikinci bölümünde, tarihsel bir ruhiyat metninden hareketle dil ve bilginin zaman içindeki dolaşımı çocuk söylemleri üzerinden tartışılmaktadır. Çocuğun dilsel ve kavramsal üretimleri, insan düşüncesinin, anlam kurma süreçlerinin ve söylemsel yapılanmaların izlenebildiği bir alan olarak ele alınır. Bu yönüyle kitap, çocuğu edilgin bir inceleme nesnesi olarak değil; insanlığın kendisini anlama çabasının kurucu bir eşiği olarak konumlandırmakta ve dil, bilgi ve söylem arasındaki sürekliliği çocukluk üzerinden okumayı önermektedir.
