Savaşın atılan son kurşunla bittiğini zannetmek büyük bir yanılgıdır. Asıl savaş, cephedeki hareketlilik yerini derin bir sessizliğe bıraktığında; protez bir bacağın soğuk metaline dokunurken veya aynadaki eksik suretinizle göz göze geldiğinizde başlar. Savaş Yücel, Biz Kınalı Bacaklar ile madalyaların ışıltısının ardına gizlenen, o "görünmeyen" ve "duyulmayan" dünyayı sarsıcı bir dürüstlükle anlatıyor.
Bu satırlarda hamasi nutuklar değil bedeninin bir parçasını vatan toprağına mühür diye basanların, "yaşayan şehitlerin" vakur çığlığı var. Okudukça, sokakta yanından geçip gittiğiniz o insanların omuzlarında taşıdığı görünmez dağların ağırlığını hissedecek; sadece bir kitap değil bir vicdan muhasebesiyle baş başa kalacaksınız. Bu eser, unutuşa karşı dikilmiş bir onur anıtıdır.
