|
bir dağı yangına çeviren neyse tutup getirdim
ateş çalmadım kimseden
geçemediğim bütün sokaklardan geçiyorum artık
alamadığım bütün nefesleri alıyorum
bir sabah uyandığımda anladım
insan sabahları iyileşir
her yerde bir hatıra her tende bir iz
ve sessiz bir yenilginin tam ortasında
öylece mağlup öyle garip ve kimsesiz
tökezledi bir sonbahar, çöpelendi göğsüm
şu ellerimi hiç söylemiyorum ve şakaklarımı
|
