Gurbet, insanı bazen tanımadığı sokaklarda, tekinsiz günlerde, hiç alışamadığı sessizliklerde sınar. Evden, aileden uzakta yaşamak, yalnızlığı daha da büyütür. Fakat insan, en yabancı yerde bile kendine bir yuva bulabilir.
Yuseyrenur Yılmaz, gurbette yaşayan insanların öykülerini anlatıyor. Ama bu öyküler sadece gurbeti anlatmıyor. Kimi zaman güzel bir sözde, kimi zaman beklenmedik bir jestte, kimi zaman da bir çocuğun tertemiz bakışında yeniden hatırlanan insanlığı da anlatıyor.
Birbirine tutunan kişiler, aileler, yalnızlığı paylaşan insanlar ve iyiliğin hiç beklenmedik vakitte ortaya çıkması… Bu öyküler uzakta yaşamanın hüznünü anlatırken insanın insana iyi gelebileceği o küçük ama kıymetli anların peşine düşüyor.