“Bir günde nefret ettim, yedi günde yaratılandan.”
İnsanın kendisiyle, geçmişiyle ve hayatın çelişkileriyle hesaplaşmasına eşlik eden şiirler…
Okan Karayılan, Deforme’de yalnızlığı, kayıpları, içsel çatışmaları, pişmanlıkları ve varoluşun çıkmazlarını kendine özgü bir dille ele alıyor. Kelimelerle kurduğu oyunlar, beklenmedik çağrışımlar ve parçalı anlatımıyla okuru alışılmış düşünce kalıplarının dışına çıkarıyor.
Bazen insanın kendi kalesine attığı bir golü, bazen zihninde büyüyen bir boşluğu, bazen de geçmişten bugüne taşıdığı yaraları anlatan bu şiirler; hayatın kusurlarıyla, insanın kendi çelişkileriyle ve kaçamadığı gerçeklerle yüzleşiyor.
Deforme, biçimini kaybedenlerin, kendine yabancılaşanların ve bütün kırılmalarına rağmen yaşamaya devam edenlerin iç sesine kulak veriyor.
Her şeyin bir anlamı olmak zorunda mı? Yoksa bazı sorular, insanın içinde kaldığı sürece mi var?
