|
“Avrupa’ya kaçan son Latin İmparatoru II. Baudouin de Courtenay’nin elinde sadece büyük bir ünvanın gölgesi kalmıştı.” Dönemin çağdaş bir kaynağının bu çarpıcı tespiti, 1261 yılında İstanbul’u kaybeden son Latin imparatorunun çaresizliğini özetliyordu. 1291’de ise Akkâ'nın Memlükler tarafından ele geçirilip Haçlıların Filistin ana karasından atılmasının ardından, Avrupa'da Kutsal Toprakları yeniden ele geçirmeye yönelik pek çok Haçlı Seferi projesi yazılmaya başlanmıştı. Aynı dönemde Fransa kraliyet hanedanının yayılmacı politikalarını benimseyen ve evlilik yoluyla İstanbul Latin imparatoru unvanını üstlenen Valois Kontu I. Charles, yüzünü doğrudan Bizans İmparatorluğu'na dönmüştü. Haçlı Seferi projesi yazanlardan birisine göre asıl hedef Kudüs değil, İstanbul olmalıydı. Elinizdeki kitapta, bu hararetli siyasi ve dinî iklimin ortasında kaleme alınan sıra dışı bir eserin satırlarında dolaşacaksınız. Valois Kontu I. Charles’a ithaf edilen Descriptio Europae Orientalis (Doğu Avrupa’nın Tasviri), ayrıntılı askerî planlar sunmak yerine XIV. yüzyılın başındaki coğrafi, dinî, ekonomik ve siyasi yaşama dair eşsiz bir tasvir sunmaktadır. Eserin yazarı bir yandan Valois Kontu I. Charles’a Macaristan Krallığı ile ittifak yaparak Bizans İmparatorluğu’na saldırmasını tavsiye ederken, diğer yandan Korykoslu Hayton’un çalışmasını tamamlamak gayesiyle Batı Anadolu, Trakya, Yunanistan, Bulgaristan, Arnavutluk, Sırbistan ve Macaristan gibi bölgelerin beşerî coğrafyasını ve halklarının geleneklerini edindiği güncel bilgilerle aktarmaktadır. Bu eser, aynı zamanda Osmanlıların Bitinya’daki fetihlerine atıfta bulunan en eski Latince kaynaklardan biridir. |
Dr. Abdurrahman Onur Çalışır, Haçlı Seferleri literatürü ve Ortaçağ Doğu Avrupa Tarihi araştırmalarında önem taşıyan bu eserin notlandırılmış Türkçe çevirisini, Latince orijinal metniyle birlikte ilk kez okuyucuyla buluşturuyor.
