Teşrîf eylediğinde ey şiir!
Barış imzalıyorum
Kendimle, kavgam bitiyor.
Hikâyeme anı’ma her ân’ıma,
Sa’yime gülen bir Rabb gibi
Öyle güzel geliyorsun ki,
Gidişin olmasın istiyorum.
“Kut”la mündemiç,
Sen geldiğinde ey şiir!
Cemreler düştüğüdür anla.
Kuşanıyorum tüm silahlarımı
Rabbe eğilmiş vav sükûnetiyle.
Hûrûf-u aşk cephânem, süngüm _ا_tir.
Putlar kırıyor, fal okları topluyorum
Bir bir tapınaklardan;
Ki bu benim çağa tanıklığımdır.
