Veli Karanfil, Gazze’nin Şehit Yiğitleri kitabında şiiri yalnızca estetik bir söyleyiş olarak değil, aynı zamanda bir vicdan çağrısı, bir hafıza kaydı ve bir direniş dili olarak kuruyor. Kitap; Gazze’de yaşanan acıları, şehit edilen çocukları, doktorları, gazetecileri, anneleri ve direniş sembolü hâline gelen isimleri destansı bir tonla şiire taşıyor. Şairin dili yer yer ağıt, yer yer meydan okuma, yer yer dua ve hesap sorma biçimine dönüşüyor. Bu şiirlerde yalnızca savaşın yıkımı değil; inanç, sabır, adalet arzusu ve özgürlük tutkusu da güçlü biçimde hissediliyor. Veli Karanfil, geleneksel söyleyişten beslenen ritmik ve doğrudan üslubuyla Gazze’nin acısını bireysel bir trajedinin ötesine taşıyarak çağın vicdan sınavına dönüştürüyor. Gazze’nin Şehit Yiğitleri, mazlumların sesini şiirin imkânıyla duyurmaya çalışan, öfke ile merhameti aynı dizelerde buluşturan çarpıcı bir eser.
