Göç olgusu, bireylerin veya toplulukların bir mekândan başka bir mekâna hareketini ifade eden demografik bir süreç olmanın ötesinde, toplumsal yapıları dönüştüren, yeni ilişkiler ağları oluşturan ve ekonomik, kültürel ve sembolik kaynakların yeniden dağılımına yol açan çok katmanlı bir toplumsal deneyimdir. Bu çalışma, Siirt’ten Van’a yönelen göç hareketini tarihsel, toplumsal ve ekonomik boyutlarıyla ele alarak, göçün hem bir yer değiştirme hem de sermaye türlerinin yeni alanlarda yeniden değer kazandığı bir toplumsal dönüşüm süreci olduğunu ortaya koymayı amaçlamaktadır.
Siirtli Arap topluluklarının Van’a yerleşme süreçleri, ticari faaliyetler, dini otorite yapıları, sosyal dayanışma ağları ve çok katmanlı kültürel etkileşimler üzerinden şekillenmiş; bu süreç zamanla yerel bir göç deneyimi olmaktan çıkarak, metropol kentlere uzanan yeni bir hareketlilik hattına dönüşmüştür. Bu bağlamda çalışma, göçün nedenlerini ve sonuçlarını açıklarken yalnızca ekonomik faktörlere odaklanmak yerine, Pierre Bourdieu’nün alan, habitus ve sermaye kavramları üzerinden daha geniş bir sosyolojik çerçeve sunmayı hedeflemiştir. Böylece göçmen aktörlerin yeni mekânlarda nasıl konumlandıkları, sahip oldukları kültürel, sosyal ve sembolik kaynakları nasıl dönüştürdükleri ve bu süreçlerin gündelik hayat pratiklerine nasıl yansıdığı analiz edilmeye çalışılmıştır.
