Bazı kitaplar, sadece bilgi aktarmak için değil bir düşünme hâlini mümkün kılmak, belki de düşünmenin imkânını aramak için yazılır. Bu tür metinlerde okurlardan, metni bir solukta okuyup bitirmesi beklenmez. Bu durumda sorabiliriz “beklenen” nedir? Cevap basittir aslında. Okurlardan beklenen; durmak, düşünmek, tekrar okumak, bazen geri dönmek, bazen de susmaktır. Esasen susma eylemi gerçekleşmezse düşünme ve anlama nüfuz etme denilen süreç hayata geçmez. Hayati Koca’nın kaleme aldığı bu kitap, tam da böyle bir çağrıyla açılır. Daha ilk sayfalardan itibaren okura fısıldanan şey şudur: İzler her yerden, his ise bizden.Bu fısıltıyı kitabın tamamında bulabilmekteyiz. Bir başka fısıltı ise kanaatimizce düşünce/düşünme ahlâkının öncelenmesidir. Yine sorasımız gelir: Düşünce/düşünme ahlakı da neyin neyi?
