Her insanın içinde, henüz açılmamış bir kapı vardır.
Bu kapı, insanın kendi hakikatine açılan en derin eşiğidir.
Gönül Dergâhı, benliğin gölgesini geride bırakmaya cesaret edenlerin yolculuğudur. Bu yolculukta insan, bütün zanlarından arınmadan, maddeyi ve manayı aşmadan, hatta aşkın dahi ötesine geçmeden o kapıya varamaz. Ancak saflaşmış bir ruh ve edeple eğilmiş bir kalp, o eşiği geçmeye layık olur.
Ve o eşiği geçen artık eskisi gibi değildir.
Çünkü o, hakikati arayan biri değil…
Hakikatle yaşayan bir gönül insanıdır.
