Kâinat kirlendi. Emir dövüldü, deniz taştı ve sıra başladı. Karanlık daha da karardı ve yeryüzüne itildi. Düştü ki düştü. Arştan yerin yüz kat dibine. Ama onu hayatta tutan bir şey var. Bir intikam, bir nefret, bir öç. Bir hatırlama ve bir keskin anı... İblis unutmuyor... Hafızası çok taze... O nedenle tuzağını kurdu. Kendi düşerken kanatlı yılanı buldu. Ve bir de tavus kuşunu.
