Benim yazdığım bu yazılar hala aklımdaydı ama artık kafamı dağıtmalı ve programın tadını çıkarmalıydım. Rüyamda da olduğu gibi çikolatayla kaplı, üzerinde dilimlenmiş çilekler bulunan pastayı kesmek için sabırsızlanıyordum. Rüyamda kesememiştim ama burada kesebilecektim. Hem yaşadığım bu zorluklar karşısında pastanın tadı apayrı olurdu. Benim yine ağzım sulanmıştı. Ama ne yapayım, ben de haksız sayılmazdım. Ben bunları düşünürken bir anda düşünce baloncuğum patlamıştı. Neden mi? Neden olacak çünkü pasta gelmişti. Pastayı da afiyetle yediğimize göre artık bu kursa veda edeceğim anlamına gelmişti. Biliyordum her ne kadar hedefime ulaşsam da bu kurstan ayrılmak pek kolay olmayacaktı. Ama yine bir şey anlamıştım ki "Çalışan Herkes Çalıştığının Karşılığını Alır".
