İhram, hac ve umre ibadetlerinin merkezinde yer alan; kişiyi dünyevî alışkanlıklardan, süslerden ve bazı meşru tasarruflardan geçici olarak uzaklaştırarak kulluk bilincini derinleştirmeyi amaçlayan özel bir ibadet hâlidir. Bu süreçte uyulması gereken yasaklar ve bu yasakların ihlali durumunda uygulanacak cezalar, İslam hukukunun en dikkat çekici ve tartışılan konularından birini oluşturmaktadır. Elinizdeki eser, Hanefî ve Şâfiî mezheplerinin ihram yasaklarına ilişkin görüşlerini klasik kaynaklar ışığında mukayeseli olarak incelemekte; koku sürme, saç ve tırnak kesme, avlanma, evlenme, baş ve yüzü örtme gibi meselelerde mezheplerin delillerini, yöntemlerini ve ulaştıkları sonuçları ayrıntılı biçimde ele almaktadır.
Eser, ihram yasaklarını yalnızca bir ibadet hukuku meselesi olarak ele almakla kalmamakta; aynı zamanda Hanefî ve Şâfiî mezheplerinin delil anlayışlarını, kıyas yöntemlerini ve hukukî muhakeme biçimlerini ortaya koyan önemli bir inceleme alanı olarak değerlendirmektedir. Böylece okuyucu, bir yandan ihram hükümlerine dair kapsamlı bilgi edinirken, diğer yandan Hanefî ve Şâfiî hukuk düşüncesinin temel metodolojik farklılıklarını yakından tanıma imkânı bulacaktır. Klasik fıkıh literatürünü sistematik ve karşılaştırmalı bir yaklaşımla ele alan bu eser, hem akademik araştırmacılar hem de hac ve umre ibadetinin fıkhî boyutlarını derinlemesine öğrenmek isteyen okuyucular için önemli bir başvuru kaynağı olma özelliği taşımaktadır.
