Çeviri, sadece kelimelerin değil, kültürel göstergelerin ve anlamın dönüştürüldüğü hassas bir edimdir. Bu çalışma, çeviri göstergebilimi yaklaşımını İran edebiyatından seçilmiş örnekler üzerinden inceleyerek çeviri sürecinde ortaya çıkan anlam dönüşümlerini görünür kılmayı amaçlamaktadır. İran edebiyatından Ömer Hayyâm ve Samed Behrengî’ye ait Farsça kaynak metinler ile Türkçe çevirileri karşılaştırılarak çözümlenmiş; çevirmen müdahalelerinin metindeki göstergeleri nasıl dönüştürdüğü, Sündüz Öztürk Kasar’ın Çeviride Anlam Evrilmesi Dizgeselliği modeli temelinde değerlendirilmiştir
