Bazı ayrılıklar vardır; insanı sadece sevdiğinden ayırmaz, onunla birlikte değişen hayatına yeniden tutunmayı da öğretir.
Bir kardeşin ardından yazılan mektuplar… Yarım kalan cümleler, söylenemeyen sözler, bitmeyen özlem ve cevapsız kalan keşkeler…
Sevcan Nuzumlaer, Kardeşime Mektuplar ’da kardeşi Bayram’ın ardından çıktığı yas yolculuğunu bütün içtenliğiyle anlatıyor. Acının, özlemin, kabullenişin ve yeniden hayata tutunmanın izini sürerken okuru da kendi kayıplarıyla, hatıralarıyla ve sevdikleriyle yüzleştiriyor. Çünkü yasın bir takvimi, sevginin ise bir vedası yoktur. İnsan bazen gözünden kaybettiğini gönlünde yaşatmayı öğrenir.
Bu kitap, kaybettiği birinin ardından hâlâ konuşmak isteyenlere, özlemini kelimelere sığdıramayanlara ve kalbindeki sevginin hiçbir zaman eksilmeyeceğini bilenlere…
Bazı insanlar gider, ama sevgileri hiçbir zaman gitmez…