Tovên çîrokê di wêjeya devkî de hatiye avêtin. Ew tov di nav mîtos, destan, çîrvanok û efsaneyan de zîl û şax daye û îro bûye dara çinareke bi sîdar.
Ji Gilgamêş heyo Aisopos û dewra ronesansa Ewrûpiyan tovê çirokê her dem bi peyvên estetîkî hatiye avdan, Îro çîrok têravî bûye û di wêjeya her netewê de ciye xwe girtiye.
Di sedsala 19an de di çîrokên bûyerî de, Maupassant derketiye lûtkeyê û bi awayekî surprîzî çîrokên xwe qedandiye.
Nevzat Engin jî di vî pirtûkê de çîrokên xwe bi teşeya Maupassant nivîsiye. Car caran bi birin anîna hiş û mêjiyê xwandevanan, xwe kaşî ber modernîzme dike.
