Kur’ân-ı Kerîm nazmının incelikerini nazara veren nazmu’l-Kur’ân, kelime birimlerinin yanı sıra ayet ve sûreler arasındaki ilişkilerin, başta nahiv olmak üzere dil bilimsel kurallar ve mantıksal gereklilikler çerçevesinde izahını amaçlamaktadır. Kur’ân-ı Kerîm’in mevcut nazmı, ilâhî muradın ve gâyenin sistematik bir biçimde tecelli ettiği son derece özgün bir yapı arz etmektedir. Nazmındaki bu harikuladelik en küçük birimden en büyük birime kadar eşsiz bir biçimde ortaya çıkmaktadır. Dolayısıyla en küçük bir biriminin dahi cümleden atılması ya da öğelerin cümle konumlarının değiştirilmesi mevcut nazım bütünlüğünün bozulmasını beraberinde getirmektedir.
