Abdülhak Adnan Adıvar (1882-1955), İstanbul’un köklü ailelerinden birinin çocuğu olarak dünyaya gelmiştir. Aile kökleri tanınmış mutasavvıflardan Aziz Mahmud Hüdaî hazretlerine (16-17. yüzyıl) kadar çıkmaktadır.
Adıvar’ın yazdığı denemelerde güncel konulara el atarken bile fikir ve eleştiri öne çıkan iki damar olmuştur. Hiçbir zaman salt bir hatıra yazarı olmak istemediğini söyleyen yazar, bu türden bazı yazılarında bile bağlamın bir düşünce olmasına dikkat etmiştir. Sağlığında kitaplaştırdığı gazete yazılarına verdiği isimler de (Bilgi Cumhuriyeti Haberleri, Dur Düşün, Hakikat Peşinde Emeklemeler) ondaki düşünce hassasiyetini ortaya koymaktadır.
Bu kitapta, bugüne kadar kitaplaşmış ve henüz kitaplaşmamış gazete yazılarına farklı bir açıdan bakmayı denedik. Onun varlığına sinmiş, kişiliğini yoğurmuş İstanbul’u ele aldığı yazılarını ayrı bir demet haline getirdik. Bunu yaparken İstanbul’un insanları, sokakları, mekânlarını görünür kılan yazıları kadar satır aralarından İstanbul yaşantısının, duyarlılığının, kültürünün sızdığı metinleri de aldık.
Bu yazılar Adnan Adıvar’ın yurda döndüğü 1940’lı ve hayatının son dönemini oluşturan 1950’li yıllarda kaleme alındığı için “mazi” olmuş dönemlere ait yazılardır. Bugün aradan seksen-doksan yıl geçtikten sonra tekrar okunması, ikinci bir “geçmiş zaman” katmanı ortaya çıkarmaktadır.
