Savaş, sadece nefret edildiği için yapılmaz.
Savaş, başka çare bulamadığımız için yapılır. Ya da başka çare olduğuna inanamadığımız için. Bu iki şey arasındaki fark, insanlık tarihinde her büyük kırılmanın tam merkezinde durur.
78.000 yıl önce, Kenya kıyısında bir mağaranın içinde, üç yaşında bir çocuk öldü.
Yanında birinin olduğunu biliyoruz. Çünkü çocuğun bedeni özenle gömülmüştü. Başının altında yumuşak bir şey vardı. Bedenin pozisyonu -yan, dizler çekilmiş, eller yanaklara yakın- tesadüf değildi. Bu, kasıtlı bir eylemdi. Birinin sevgisinin iziydi. Kenya kıyısında, iki topluluk bir nehrin iki yakasında karşı karşıya geldi. Biri orada yaşıyordu. Diğeri oraya mecbur kalmıştı. Birinin güvenliği, diğerinin hayatta kalmasıyla çatışıyordu.
Bu roman o kişinin ve ait olduğu kabilenin hikayesidir. Adını bilmiyoruz. Dilini bilmiyoruz. Ama acısını biliyoruz çünkü bazı acılar zaman seçmez.
