|
Hiçbir şey öğrenmeye çalışmadım Gece gördüğüm rüyalara güvendim verdiğim her sınavda Bağımlılıklarım oldu Ayrılıklar yaşadım Başımı belaya soktum Üşümemek için işemediğim Alışmamak için yemediğim oldu İki farklı gecede iki kere namlu dayadılar alnıma Hayatlarında bir kere bile ceset görmeden ölen insanlar gördüm Pürdikkat muhafaza ettim şikayetlerimi Yılmadan Hiçbir şeyi anlamlandırmaya çalışmadım Hastalıklarım oldu Hastalıklarım alışkanlıklara dönüştü Alışkanlıklarım benden hastalık kaptılar Ruhumun güzel yarısını toprağa verdim yirmili yaşlarımın başında Bedeni güzellerle seviştim yalnızca ve çok sık Hiçbir şeye dönüşmeye çalışmadım Yer yataklarında yattım Ambulanslarda gezdim Yıllarla boğuştum Yollarla döğüştüm Kuşları sevdim, kuşlarla ilgili yazarak büyüttüm çocuğumu Sonsuz bir bıçak darbesi gibiydi sade Can olarak yaşamak Roma İmparatoru’nun adını verdim oğluma Kardeşini katlettiğini bile bile
Romulus;
Hiçbir şey öğretmeye çalışmayacağım sana
Yirmili yaşlarının başında
Can’ın çıkmasın diye
|