Bazen bir insanın kaderini değiştirmek için
büyük felaketlere gerek yoktur.
Bir karar yeter.
Üstelik o karar, sizin bile değildir.
Gülenay’ın hayalleri vardı. Sevmek, sevilmek, kendi yolunu
çizmek ve hayatını kendi seçtiği insanla kurmak istiyordu.
Fakat onun adına konuşanlar, onun yerine karar verenler ve
“senin iyiliğin için” denilerek önüne konulan bir hayat vardı.
Bir annenin ısrarıyla başlayan yolculuk, genç bir kızın kalbinde
yıllarca kapanmayacak yaralar açarken; sevgi yerini suskunluğa,
umut çaresizliğe, hayaller ise birer birer vazgeçişlere bırakacaktı.
Çünkü bazen insanı en çok yaralayanlar yabancılar değildir.
Bazen en ağır sözler, en yakınından gelir.
Ve bazen bir genç kız, kendi hayatını yaşayabilmek için önce
kendisini en çok sevmesi gerekenlere karşı
mücadele etmek zorunda kalır.
“Neden Anne?”, bir kızın yalnızca annesine yönelttiği bir soru
değil; geçmişine, kaybettiklerine ve yaşayamadığı ihtimallere
uzanan derin bir hesaplaşmanın hikâyesi.
Bazı yaraların izi geçer.
Bazılarınınsa insan ömrü boyunca tek bir sorusu kalır:
“Neden anne?”
