Savaş, göç... Sığınanlar, sığınılanlar... İtibar edilmeyen gerçekler, inanılan yalanlar, kemikleşen önyargıları.. Rengi solan dünyada, rengini kaybeden insanlar... Kinle, nefretle ötekileştirilenler ve hızla yükselen yabancı düşmanlığı... Bir ölüm, iki kurtuluş; dışlandığı için intihar eden Suriyeli bir çocuk...
Göçük altında kalan bir Türk aileyi kurtarmak için enkazı elleriyle kazan Suriyeli bir genç... "Suriye-li olduğumuz anlaşılırsa, bizi kurtarmazlar," endişesiyle depremin enkazında sessizce bekleşen bir anne baba!
Yeni kitabında Türkiye'de, Suriyeli sığınmacılar üzerinden yükselen yabana düşmanlığını sorgulamış, Yalçın Şimşek. Sığınmacıların yaşamlarından hazin öyküler sunmakla kalmamış, empati yapıp öteki için de gözyaşı dökebildiğimizde, her şeyin değişebileceğini anlatmaya çalışmış bize.
Kitabında, egemenlerin zihinlerine kazınan düşüncelerden yola çıkarak, Türkiye'de siyasetin kanılma anlarında yaşanan ibretlik olaylara de değinmiş Şimşek...
Gazeteci Oktay Ekşi'nin, "Kaleminin kıvraklığı, dilinin akıcılığı beni çok etkiledi," sözleriyle tanımladığı yazar Yalçın Şimşek kitabında, kendine özgü akıcı üslubuyla, yabancı düşmanlığını körükleyen algılarımızı ve derinleşen önyargılarımızı sorguluyor.
