PAVYON
Ayla Güvenç İmir’in Pavyon kitabı, Ankara’nın parlak ve gürültülü gece hayatının ardında kalan görünmeyen dünyaya odaklanıyor. Pavyonları yalnızca eğlence, tüketim ve gösteri alanı olarak ele almak yerine, bu mekanlarda çalışan kadınların ve erkeklerin gündelik hayatlarına, emeklerine, ilişkilerine ve varoluş hallerine yakından bakıyor.
Uzun süreli gözlemler ve kurulan güven ilişkileriyle şekillenen çalışma; pavyonun sahnesinden çok, sahne arkasındaki hayatı görünür kılıyor. Mesaiye hazırlanan kadınlar, kuaför koltuğunda yorgunluktan uyuklayanlar, soyunma odalarındaki sessiz anlar, tazelenen makyajlar ve gecenin sonunda boşalan masalar... Sahneyi kaplayan konfetiler, tahta kaşıklar, mutfaktan yükselen yemek kokuları; garsonların, aşçıların, güvenliklerin ve müzisyenlerin temposu bu alemin gündelik ritmini oluşturuyor.
Pavyondaki kadınların sahnede kullandıkları isimlerle gerçek kimlikleri arasında sıkışan hikayeleri, kitabın önemli katmanlarından birini oluşturuyor. Sahneye çıkmadan önce hazırlanan bedenler ve yüzler, yalnızca bir performansın değil, görünmeyen bir emeğin de parçasına dönüşüyor. Rekabetin ve dayanışmanın, yorgunluğun ve eğlencenin, gerçek hayat ile hipergerçekliğin aynı mekanda yan yana var olduğu bu dünyada kadınlar kadar erkek emekçiler de fotoğrafların öznesi oluyor.
İmir’in fotoğraflarında neon ışıkların yarattığı parıltılı cennet ile kulislerin daha sessiz, yorgun ve çıplak gerçekliği karşı karşıya geliyor. Pavyonun dışarıdan görünen yüzü ile içeride sürdürülen gündelik hayat arasındaki gerilim, kitabın görsel hikayesinin temelini oluşturuyor.
Pavyon, toplumsal olarak ötekileştirilen ve çoğu zaman dışarıdan bakılan bu mekanı içeriden gözlemleyerek, burada çalışan insanların görünmeyen dünyasına bir kapı aralıyor. Ankara’nın gece kültürüne dair bir fotoğraf hikayesi olmanın ötesinde, emeğe, kimliğe, kadınlık hallerine, insan ilişkilerine ve hayatta kalma biçimlerine bakıyor.
Bu kitap, neon ışıkların ardında kalanlara; sahnenin önünden çok arkasında yaşananlara ve gündelik hayatın içinde karşılaşma ihtimalimiz uzak olan insanların hikayelerine tanıklık etmeye davet ediyor.
Ayla Güvenç İmir
Lisans eğitimni Gazi Üniversitesi Gazetecilik Bölümü'nde tamamlayan İmir bir süre TRT’de çalıştı. Sinema-TV'de yüksek lisans çalışmalarına devam etmektedir.
2017 yılından beri aktif olarak fotoğraf çeken İmir çalışmalarını belgesel, sokak fotoğrafçılığı ve su altı fotoğrafçılığı alanlarında yoğunlaştırıyor ve kadın, kültürel kimlik ve "öteki" kavramlarını merkeze alan belgesel projeler yürütüyor.
Sokak fotoğrafı alanında bugüne kadar çok sayıda ulusal ve uluslararası karma sergide, festivalde, basılı ve dijital yayında yer aldı. Katıldığı yayınlar arasında EYESHOT No Man’s Land Magazine, EYESHOT Street Jungle Magazine, Docu Book En İyi Belgesel ve Sokak Fotoğrafçılığı Kitabı, Reclaim The Street Book, Street Photographers Magazine, Street Sweeper Magazine “İn Color” yer almaktadır. Katıldığı sergiler arasında Mexico Street Photo Festival (2025), Wall of Women by Women Exhibition (Ballarat Uluslararası Fotoğraf Bienali 2023),1st Jakarta Internatıonal Seen by Her Festival (2025), London Street Photography Festival ve Urban Photo Awards Festival bulunuyor. Ayrıca İngiltere Bump Books yayınlarından, David Solomons tarafından “The Disconnected” adıyla yayımlanan bir sokak fotoğrafı zine (kitapçık) çalışması basıldı. 2021 yılında İstanbul Street Photography Festival'de jüri üyeliği yaptı
