Türkiye’de kültür ve sanatın 100 yıllık tarihini kapsamlı bir biçimde irdeleyen incelemeleri bir araya getiren bu derleme, Cumhuriyet’in sanat ülküsünün yansımalarına, pratikteki uygulamalarına ve zaman içindeki dönüşümüne odaklanıyor. Farklı sanat dallarının çıkış noktaları, beslenme kaynakları ve temel eğilimlerini ortaya koyan yazarlar, toplumsal bağlamın bireysel ifadeye nasıl yansıdığına dair çeşitli çeşitli soruları gündeme getiriyor. Cumhuriyet’in ilanından sonra yeni sanat türleri toplumsal bir boyut kazanırken hangi kültürel dinamikler ön plana çıktı? Sanatçıların erken Cumhuriyet döneminde taşıdıkları bir kültürel misyon var mıydı? Kültür, sanat ve edebiyata yüklenen yeni bağlam içinde sanat türlerinin ön plana çıkması söz konusu oldu mu? Çok partili rejime geçiş süreci ve sonrasında nasıl değişimler yaşandı? Sanatçıların beslenme kaynaklarına yerel/evrensel; ulusal/uluslararası gibi kültürel çatışmalar nasıl harmanlandı? Geleneksellik ya da modernlik kavrayışı hangi kültürel verilerden beslendi? Batı modernizmini takip çabası, yaratıcı ifadeyi nasıl etkiledi? Küresel kültür endüstrisiyle eklemlenen bir ortamda sanat üretimi nasıl değişti? Sanatsal ifadenin görünür olduğu ortamlar artarken, sanatsal ifade özgürlüğü nasıl bir seyir izledi? Bu ve başka pek çok soru etrafında sanatçı kimliğinin oluşumu, sanat kurumlarının yapılanma biçimleri ve sanat yapıtının yaratım süreçlerini irdeleyen makalelerde, modernleşme sürecimizin sanattaki yansımaları eleştirel bir perspektifle sorgulanıyor.
