SAYGIN BİR SANAT TARİHÇİSİYKEN ORTAYA
ÇIKARDIĞI SAHTEKÂRLIK SEBEBİYLE İTİBARİNİ
KAYBEDEN DEFNE KAYA, HALASININ ÖLÜMÜYLE
AYVALIK’IN TAŞ SOKAKLARINA GERİ DÖNER.
Bronz bir deniz feneri, esrarengiz bir sembol ve yıllar
öncesine uzanan bir sikke, onu halasının hiç bilmediği
hayatına ve bir aile sırrına yaklaştırır.
Artık sadece halasının son isteğini değil,
kendi geçmişinin gerçek yüzünü de çözmek zorundadır.
Sanat tarihiyle yoğrulmuş beynim,
yıllardır uykuda olan tüm bilgi ağlarını anında devreye
sokmuştu ve ışık hızıyla iletişim kuruyordu.
Sikkenin üzerindeki işçilik, bilinen hiçbir döneme
uymuyordu. Sahte miydi, yoksa inanılmaz derecede nadir
bir parça mıydı? Elim titreyerek ışığa doğru tuttum.
Sikke, güneşe karşı tutulduğunda,
zeytin dalı motifiyle Apollon yüzünün
arasına kazınmış, neredeyse görünmez,
üç kelimelik bir metin ortaya çıktı:
Nosce te ipsum.
