“Beni affet. Sana böyle bir dünya sunduğum
için beni affet.”
Ormanın derinliklerindeki gizemli bir
toplulukta yaşayanlar, her yıl aralarından bir
elçi seçerek onu ormanın güvenli kucağından
dışarıya, tüketim toplumunun bencil dünyasına
uğurlarlar. Elçinin görevi kutsaldır: Başka bir
yaşamın mümkün olduğuna dair kadim bilgiyi
“dışarıdakilerle” paylaşmak. Ancak bu seyahat,
tek yönlüdür. Beton yığınlarının ve bitmek
bilmeyen mesailerin arasında sıkışan ve yavaş
yavaş asimile olan her elçi, kendi gerçeğini
yitirecektir.
Şeytanın Bahçesi, uykusundaki küçük
yavrusuna seslenen bir babanın sarsıcı
itiraflarından oluşuyor. Atilla’nın Atını Çalan
Çocuk kitabıyla büyük bir çıkış yapan Iván
Repila bu sefer sanrısal bir dünyayı, melankoli
ve umudu bir arada veren bir başyapıtla
karşımızda. Öznur Karakaş’ın çevirisiyle
Türkçeye kazandırdığımız bu eser, okuru
ormanların fısıltısından otoyolların vızıltılarına
taşıyacak; içimizdeki o vahşi, saf ve unutulmuş
parçayı gün yüzüne çıkaracak.
