Doğu Afrika ülkelerinin ders kitaplarını merkeze alan bu çalışma, Osmanlı, Türk ve Türkiye imgelerinin ulusal anlatılar içinde nasıl inşa edildiğini karşılaştırmalı olarak analiz etmektedir. Ders kitaplarını kolektif hafıza ve kimlik üretiminin temel araçları olarak ele alan kitap, tarih yazımı, eğitim ve siyaset arasındaki ilişkileri görünür kılmaktadır. Bu çalışma, farklı ülke örneklerinden hareketle, Türkiye–Afrika ilişkilerinin yalnızca diplomatik değil, aynı zamanda kültürel ve zihinsel boyutlarını da tartışmaya açarak literatüre özgün bir katkı sunmaktadır.
