Türklerde adalet ve liyakat anlayışının halk hikâyelerine yansımalarını ele alıp değerlendirdiğimiz bu çalışma giriş ve sonuç kısımları hariç dört bölümden oluşmaktadır. Giriş kısmında araştırmanın konusu, kapsamı, amacı, araştırmada kullanılan yöntem ve teknikler hakkında bilgi verilmiş ve konu üzerine yapılan çalışmalar sıralanmıştır. Çalışmanın “Kavramsal ve Kuramsal Çerçeve” başlıklı birinci bölümü, iki alt başlıkta ele alınmıştır. Kavramsal çerçevede ilk olarak halk hikâyesinin tanımı ve özellikleri açıklanmış; ardından hukuk, adalet, liyakat ve ahlak kavramlarının ne olduğu üzerinde durulmuş ve kavramların birbirleriyle olan ilişkilerine değinilmiştir. Kuramsal çerçevede ise bakış açımızı biçimlendirmeye yönelik yaklaşımlar hakkında bilgi verilmiş, bu düşüncelerden haraketle bir model oluşturulmuş ve bu model ışığında söz konusu kavramlarının nasıl ele alınacağı ortaya koyulmuştur.
Çalışmanın “Türk Halk Hikâyelerinde Adalet ve Liyakat Anlayışının Göstergeleri” adlı ikinci ve üçüncü bölümlerde, hikâyelerdeki adalet ve liyakat anlayışına yönelik göstergeler ilahi-sosyal-kurumsal olarak sınıflandırılmıştır. Bu sınıflandırmada adalet ve liyakatin kaynağı ilahi boyutta Tanrı, sosyal boyutta toplum, kurumsal boyutta devlet olarak kabul edilmiş; bireyin ilişkilerini düzenlemeye ve ideal olanı tasarlamaya yönelik davranış biçimleri, adalet ve liyakatin kaynağı açısından tahlil edilmiştir. Çalışmanın “Türk Halk Hikâyelerinde Adalet ve Liyakat Anlayışının İşlevsel Boyutu” adlı dördüncü bölümünde, hikâyelerdeki adalet ve liyakat anlayışıyla ilgili tespit edilen ve ilahi-sosyal-kurumsal olarak tasnif edilen göstergelerin sosyal ve kültürel bağlamda ne tür işlevler üstlendiğine değinilmiş; söz konusu göstergelerin metinsel bağlamdaki işlevleri detaylı bir şekilde ele alınmıştır.
