Bu kitap (Umdetu-s Sâlik ve Uddetü-n Nâsik) detaylara
girmeden, ancak Şafii mezhebinin hemen hemen bütün
fıkhi görüşlerini içeren ve sadece Rafii ve Nevevi’nin
sahih/geçerli olarak kabul ettikleri görüşlere yer vererek
Şeyh Şihabuddin Ebil Abbas Ahmed b. Nekib el-Mısri
tarafından hicri 8. Yüzyılda kaleme alınmıştır.
Daha sonra hicri 14. Yüzyılda (1337) Şeyh Muhammed
Zühri el-Ğamravi tarafından şerh edilmiş ve “Envaru’l
Mesalik” adıyla meşhur olmuştur.
