Hayat bazen tam da ‘Buradan başka yol yok.’ dediğimiz yerde şaşırtır bizi. Çok istediğimiz bir şey olmaz. Güvendiğimiz bir insan yanımızda durmaz. Planlarımız bozulur. Bir kapının önünde uzun süre bekler, çarenin yalnızca oradan geleceğine inanırız.
Sonra bir gün... Hiç hesapta olmayan bir insan çıkar karşımıza. Bir söz içimizde bir yere dokunur. Başka bir yol görünür. Bir yük hafifler. Ya da dışarıda hiçbir şey değişmemişken, biz artık aynı insan olmadığımızı fark ederiz.
Ummadığın Yerden, hayatın bütün yaralarının mutlaka güzel bir sebebi olduğunu söylemiyor. Her şeyin istediğimiz gibi olacağını da vaat etmiyor. Sadece insana şunu hatırlatıyor: Elinden geleni yap. Gayret et. Tedbirini al. Dua et. Ama hayatı yalnızca görebildiğin yollardan ibaret sanma. Çünkü bazen gördüğümüz kapı açılmaz. Bazen cevabı hemen bulamayız. Bazen de bütün yolların bittiğini sandığımız yerde hayat, hiç beklemediğimiz bir taraftan sessizce devam eder.
Belki de insanın en çok ihtiyacı olan şey, yarının tamamını henüz bilmediğini hatırlamaktır. Ve kim bilir... Aradığın cevap belki de sana doğru geliyordur.
