Herkes bu hayatı yaşamak ister fakat çoğu kişi bunu kendi elleriyle mahveder; kiminin ise kaderi buna izin vermez Bazıları “yaşadım, yaşayacağım” derken ömrünü tüketir, bazıları ise ölü doğar. Bunları bu dünyada her zaman mutluluğa hasret, acıyla baş başa kalır. Ne kadar çabalasalar da her defasında en sevdikleriyle sınanırlar. Onlar için kurtuluş yalnızca ölümdür ki o da kolay kolay gelip onları bulmaz. Hep acı içinde ölmeyi beklerler ya da günün sonunda, hiç beklemeden zamanlarının çoğunu ölümü çağırarak geçirirler. Çünkü yaşarken içinde bir ceset taşımak, ölmekten daha beterdir
