Her yazarın elinde görünmez mezarlar vardır.
Kurduğu dünyalarda hayat verdiği karakterler, bazen bir cümleyle sonsuzluğa uğurlanır. Bir yazar;
karakterlerinin kaderini belirleyen, onlara nefes veren ve gerektiğinde sonlarını yazan kişidir.
Fakat, benim bazı vedalarım sadece kâğıt üzerinde kalmadı. Öldürdüğümü sandığım karakterler,
zihnimde benden habersiz yaşamaya devam etti. Bazen bir cümleyle, bazen bir anıyla yeniden
karşıma çıktılar. Yalnızca benim görebileceğim bir şekilde. Sonuç olarak dışarıdan bakıldığında
yalnızdım.
Kurduğum dünyanın sessiz mezarlarında tek başıma oturmak, benim kaçınılmaz işkencemdi.
