|
Işıklar bir bir söndü evlerde. Bazı pencerelerde hâlâ kederle yanıyor lambalar. Sokaklar bomboş… Şehrin sessizliği karanlıktan bile daha ürkütücü. Ilık bir rüzgâr çarpıyor sayfalarıma; yüreğimde, kahırlara bulanmış satırlara dökülmeyi bekleyen yüzlerce sözcük var. Boğazım düğüm düğüm… |
