Kurumuş bir ağaç dalı gibiyim bu aralar,
Ne yeşermeye takatim var,
Ne de ağacın bundan haberi.
Oysa bahar gelmiş memleketime,
Bir başka açmış begonyalar,
Bir tuhaf ötmeye başladı,
Üstümde uçan kuşlar.
Kurumuş bir dal gibiyim bu aralar,
Ne ağaca anlatabiliyorum,
Ne de farkında begonyalar.
Ben, bir tek sana susuyorum.
