Erkan Gündüz’ün ilk öykü kitabı Dünyanın En Yalnız…, ertelenmiş sözlerin, duyulmayan seslerin ve görünmez hayatların izini sürüyor; bir borç defterine yazılan çocukluk, bir yaranın altında saklanan utanç, bir duvara tutunan inanç ve okyanusta yankı bulmayan bir çığlık üzerinden insanın insana bıraktığı izleri anlatıyor.
Kalabalıklar içinde kaybolan küçük hayatların sesine kulak veren bu öyküler, yalnızca dinlemekle yetinmiyor; o sesleri okura da duyuruyor.
