Gönlümce
(Şamil Şahin)
« Ruhuma düşen mükemmel bir bahar yağmurundan sonra gelen o güzelim toprak kokusu bana bir şeyler anlatıyor olmalı.” demiştim, bundan tam on yıl önce. İşte su, toprak ile yoğrulmuş çamura, yani insan olmaya doğru gidiyordu. Belki de insan bu şekilde olduğu için, yağmur damlalarını gören toprak, insanın ruhuna işleyecek kadar güzel kokuyordu.
