“Buradalar, içimde, pıhtı gibi, yumru gibi, kalbimde tam kapanmayan kapakçıklar gibi, konuşulmayan şeyler, konuşulmayınca görülmüyormuş gibi.”
Liadan Ní Chuinn’in öyküleri, son yıllarda okuduğum çok az yeni metnin başarabildiği biçimde hayatın gerçekliğiyle yüzleşiyor. Bunu öykü türünün imkânlarını da yeniden canlandırarak; ona yeni bir enerji kazandırarak yapıyor.
— Ali Smith
Çarpıcı olduğu kadar katmanlı; yalın ve şiirsel bir ses. Liadan Ní Chuinn gerçek bir yetenek.
— Louise Kennedy
Her Biri Hâlâ Burada ölçülü, kusursuz ve öfkeli.
— Lucy Caldwell
Büyük keşiflerin değil, okuyucunun kendini bulduğu karmaşık düğümlerin öyküleri…
— The Guardian
Günlerini çift katlı bir otobüste yolculuk ederek geçiren bir kız çocuğu, Aziz Valentine’in kemiklerine dua eden bir gelin, bir müzede insan kalıntılarına bırakılan çiçekler, anatomi dersinde açılan bir beden...
Liadan Ní Chuinn’in öyküleri, İrlanda’nın kuzeyinin yakın geçmişini büyük sözlerle değil, ailelerin kırılgan anılarıyla örüyor. Suskun yaşlılar, yorgun gençler, konuşulmadan nesilden nesile geçen korkular…
Her Biri Hâlâ Burada, kişisel olanla politik olanın birbirinden ayrılamadığı bir dünyaya bakıyor. Ní Chuinn; bedenlerde geçmişin ağırlığını, bakımı, hastalığı ve işlenen suçların fısıltısını, geride bırakılmaya çalışılan bir tarihin, süregelen bir yara olarak nasıl nefes almaya devam ettiğini olağanüstü bir dille anlatıyor.
