Bazı insanlar çok şey yaşar ama az konuşur.
Bu kitap, o suskunluğun içinden yazıldı. Acıya alışılan, hayallerden sessizce vazgeçilen, sevilmekle yetinilen yılların ardından, bir insanın kendine doğru attığı küçük ama gerçek adımların hikâyesi bu. Burada büyük cümleler yok. İddialı kararlar da yok. Sadece fark etmek var. Yorulmak var. Ve bir yerden sonra, artık aynı yerde kalmamayı seçmek.
“Artık Buradayım, kendini erteleyenlere, sessizce vazgeçenlere, kalmanın daha ağır geldiği bir noktaya ulaşanlara yazıldı. Belki her şey değişmedi. Ama bir şey değişti.
Ve bazen bu yeterlidir.”
