Karanlık Anlatı’nın tekniği kadim anlatı sırlarından anakolüt küfürdür. Yalandan kim ölmüş, tılsımlıdır anlatı! Haza burada tutum ikiyi ayrılır. Kitap ya hiç mimlenmez elif görse mertek sananlar tarafından deli saçması bulunur ya da olduğundan daha yüksek bir payeyle şereflendirilir; belki eser miktarda mistisizm, bir de kinizm ve bolca herze ona izafe edilebilir, siz bilirsiniz yani! Bakarsınız onda bir hüküm belirir: Temiz bir kaynaktan alınmasına rağmen layıkıyla vicdanlarda tebellür edemedi, ruhtan akan manaların uygun imgeleri münasipçe, kalben kavranamadı, yüksek icapları dil ile ikrar edilemedi, mana ile imgenin arası açılamadı; sadık ve hırçın ve kaba ve katı bir tebaa inancına o, işte böyle dönüştü. Bakarsın Karanlık Anlatı, kendi kumlarında hüküm sürenler tarafından manipüle edilir, onun da etrafında garip gureba tarikler, eşkiyalar; en kötüsü de entelektüel kumkumalar, bibliyomanlar ve kitap tapıcıları teşekkül eder. Yazık ki aslı, esası yüksek vicdan realitelerinin etrafında dönen tebligatları, manifestleri, doğrusu bunların manaları, idraklerde patlamamış olsun!
Çok da neyimizde allasen! Tasarrufu özgür vicdanlarınıza teslim ediyoruz. Zira bilirsiniz, zaman Tanrı’nın en orijinal şakasıdır, arada başka şakalar da yapmıştır. Mana insan üstü bir hiçliktir, ilk nedendir ve hep öyle kalır; insan onu insansılaştırır. Canavarlar ve putlar işte böyle doğar.
Karanlık Anlatı bir canavardır!
Şimdi ben son kez, putunu s…miş bir müşrik gibi çömeldim olduğum yere, içimde yığılı durur ahir ömrümün cümle hasılası…
Sana hoş teselliler olsun muhtemel okur!
Bana yokluğun içine gizlenmiş bir ihtimaldir varlığın, yetişir!
