Her kalem, her kalbe yazmaz,
Her kalp de her kaleme yazdırmaz.
Bazı hikâyeler vardır… Ne kavuşmayla tamamlanır ne de ayrılıkla biter.
Bu, görmeden sevebilenlerin, dokunmadan hissedebilenlerin ve bir ömrü tek bir kalpte taşıyabilenlerin hikâyesi…
Gözyaşıyla yazılmış dizelerin, sükûtla anlatılmış acıların romanı.
Derler ki gurbet, uzak diyarlarda olmaktır… Oysa en derin gurbet, varmak istediğin kalbe varamamaktır.
Bazı insanlar hayatına uğrar, ama kalbinde bir ömür kalır.
Şiirler var, kafiyesi gözyaşı...
Romanlar var, yanan gönlün resmedilmiş sancısı…
İnsan gülerken bile gözlerinin ardında bir hüzün saklıyorsa, ya yarası çok derindir, ya da hikâyesi çok uzaklarda kalmıştır.
Ve bazen bir isim… bir dua olur dudaklarında: Mislina.
