“Evrensel karanlığın yasası şöyle der: ‘Dünyanın başka yerlerindeki direnişleri ve özgürlük mücadelelerini tanı, kendi çıkarların için onları destekle; ama kendi topraklarında bir başağın bile özgürce salınmasına, bir düşüncenin yeşermesine tahammül gösterme!’
Buna karşın evrensel aydınlığın ve direnişin yasası şöyle buyurur: ‘Dünyanın her karış toprağında, devrim için çarpan yürekler, özgürlük ve adalet adına ateşi harlayanlar vardır; nerede olursan ol onların yanında dur ve haklı mücadelelerine omuz ver!’
Burası ölüler ülkesi... Burası, var olmanın ağır bir inkâra, konuşmanın mutlak bir sessizliğe dönüştürülmek istendiği bir coğrafya. ‘Ölüler Ülkesi’, yaşam ile ölüm, kurban ile cellat, muktedir ile ezilen arasındaki o ince çizgide dolanıyor. Çünkü biliyoruz ki; insan, önce kendi içindeki zalimi yenmeden, yeryüzündeki hiçbir zulmü kalıcı olarak sona erdiremez...”
