Öykümüzün İlk Ustaları, Tanzimat’tan Cumhuriyet’e uzanan süreçte Türk öyküsünün geçirdiği evrimi, dilin sadeleşme serüvenini ve toplumsal değişimin birey üzerindeki yansımalarını örneklerle göstermeyi amaçlıyor. Her öykü, yazıldığı dönemin zihniyetini ve yazarının özgün üslubunu yansıtan birer belge niteliğinde.
Türk öykücülüğünün yaklaşık yüz yıllık gelişimini Tanzimat’tan 1950’lere kadar izlediğimizde, bu türün Batı etkisiyle doğup kısa sürede yerelleşerek güçlü bir estetik kimlik kazandığını görüyoruz. Bu süreç hem anlatım tekniklerinin hem de toplumsal duyarlılığın dönüşümünü yansıtıyor.
Her yeni yazarla öykünün biraz daha değiştiğini, dilin ve bakış açısının dönüştüğünü fark ediyoruz. Tanzimat’tan 1950’lere uzanan süreçte Türk öyküsü taklit ve öğreticilikten, sanatsal olgunluğa, milli kimlik ve toplumsal içerik kazanmaya, bireysel ve toplumsal konuları işlemeye ve teknik çeşitlenmeye evrimleşmiş.
Metin Celâl’in hazırlayıp günümüz Türkçesine uyarladığı bu antolojide okurlar dönemin önemli yazarlarının metinlerini bulabilirler.
