soy durur aba durur hane halkı bellidir
ol naci’nin güruh’u bir tek nefese bakar
adem’in cennetinden dönen yankı bellidir
elmaya meyledenin gözü kafese bakar
(...)
sürgünün defterinde hasret kime bellidir
yakup’u kör bilenler dünyaya şaşı bakar
kerbela’dan yüreğe kalan dövme bellidir
haksız duran gövdeye hüseyn’in başı bakar
(…)
can durmaz âhî durmaz menzil alan bellidir
zülfikârı olmayan merde müşteki bakar
düldül durmaz yol durmaz yaya kalan bellidir
SOY DURUR ABA DURUR tenine ben diyenler derde pösteki bakar
