“Ozanların ve dengbêjlerin icra ettiği sözlü gelenek; edebiyat, müzik ve icra yeteneğinin birleşmesinden doğmuştur. Yazı öncesi çağlardan beri söz ve ses sanatları birbirini beslemiş, zenginleştirmiş ve aralarında sürekli bir etkileşim olmuştur. Yunanlar için Homeros ne ise, Farslar için Gusan, Hintler için Mutrip, Türk Boyları için Ozan, Âşık, Kürtler için Dengbêj, Goranibêj, Lawjebêj; Fransızlar için Troubadour, Chansonier, İngilizler için Minstrel, Bard, Almanlar için Minnesanger aynı işlevi görmektedir. Bu sanatçılar, sözlü gelenekteki edebî repertuvarı hafızalarında koruyan, özgün lirik eserlerle zenginleştiren, söz, ses, saz ve özgün icra ustalıklarıyla izleyici kitleye sunarak geleneğin sürdürülmesini sağlayan yetenekli kişilerdir.”
