Bu kitap Orta ve Doğu Avrupa’dan Kafkaslara doğru uzanan hatta Avusturya, Osmanlı ve Rus imparatorluklarının yönetimi altındaki bağımlı milletlerin milli kimliklerinin doğuşuna öncülük eden romantik şairlere odaklanarak “milli şair” kavramını anlamayı amaçlıyor. Polonya’dan Macaristan’a, Ukrayna’dan Gürcistan’a çarpıcı örnekler etrafında milli şairlerin alımlanışının nasıl peygamberane bir mertebeye taşındığını görmek, şiirin “siyasi ilahiyat” yaratabilme gücünü de görmeyi mümkün kılıyor. Çalışma, milli şairler arasında belki de en peygamberane konuma sahip olan Taras Şevçenko’yu Sándor Petőfi, Adam Mickiewicz, Ilia Çavçavadze gibi başka romantik milli şairlerle birlikte okuyor; şiirin nasıl bir siyasal duygu iklimi, kimlik inşa aracı ve kolektif hafıza aygıtı olarak işlediğini gösteriyor.
Türkiye’de çoğunlukla ihmal edilen Doğu Avrupa Romantizmine yeni bir kapı açan bu kitap hem edebiyat tarihinin hem milliyetçilik çalışmalarının hem de kültürel hafıza incelemelerinin kesiştiği bir alanda literatüre özgün bir katkı sunmayı hedefliyor. Şevçenko’nun halkıyla kurduğu derin bağ, Petőfi’nin devrimci nefesi, Mickiewicz’in anti-emperyal öfkesi ve diğer şairlerin farklı sesleri, modern dünyanın sınır bölgelerinde doğan karmaşık, trajik ve yaratıcı bir entelektüel mirasa ışık tutuyor.
Elinizdeki kitap, başta Şevçenko gelmek üzere Avrupa’nın doğu yakasının edebi dehalarının Türkiye’de yeni bir okuma alanı bulması için atılmış ilk adım olmanın yanı sıra, imparatorluk içi farklı modernliklerin birbirine dokunan hikâyelerini anlamak isteyen herkes için eşsiz bir rehber niteliğinde.
