İnsanın yaşadığı anda hiçbir zaman dinmeyecek diye düşündüğü acıların dermanı zamandı. Zamanın dindiremediği, törpüleyemediği hiçbir acı yoktu. Ancak zaman acıyı sadece dindirebilirdi, törpüleyebilirdi; o kadar. Yoksa her acı ömür boyu bizimle yaşayacak şekilde ruhumuzun bir köşesine yapışık kalır dururdu.
